ΔIOIKHTIKO ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 355/2018

 

Πρόεδρος: Ηλ. Κουβαράς

Δικηγόρος: Μ.-Αικ. Βεζυρέα

 

2. Επειδή, νομίμως χωρεί η συζήτηση της υπόθεσης, παρά την απουσία του προσφεύγοντος, για το λόγο ότι αυτός κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (σχετ. το από ... αποδεικτικό επίδοσης κλήσης του επιμελητή διοικητικών δικαστηρίων ...) να παρασταθεί κατά την αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο (...), οπότε και παραστάθηκε με το δικηγόρο ..., η συζήτηση όμως της υπόθεσης αναβλήθηκε, λόγω έλλειψης διοικητικού φακέλου, για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας (...), χωρίς κλήτευση των διαδίκων. Εξάλλου, μεταξύ των στοιχείων του φακέλου περιλαμβάνεται η από ... εξουσιοδότηση του προσφεύγοντος προς τον ως άνω δικηγόρο με βεβαιωμένο το γνήσιο της υπογραφής του πρώτου από δημοτική αρχή.

3. Επειδή, με το Ν 2017/1992 (ΦΕΚ Α΄ 31) κυρώθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος, η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ζώων συντροφιάς, που καταρτίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης και υπογράφηκε από την Ελλάδα στις 13 Νοεμβρίου 1987, η οποία ορίζει στο προοίμιό της ότι: «Τα Κράτη Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης που υπογράφουν την παρούσα Σύμβαση. ... Αναγνωρίζοντας ότι το άτομο έχει μια ηθική δέσμευση να σέβεται όλα τα ζωντανά δημιουργήματα και διατηρώντας το πνεύμα των ιδιαίτερων δεσμών που υπάρχουν μεταξύ του ανθρώπου και των ζώων συντροφιάς. Θεωρώντας τη σημασία των ζώων συντροφιάς ανάλογα με τη συμβολή τους στην ποιότητα ζωής και συνεπώς την αξία τους για την κοινωνία. ... συμφώνησαν τα παρακάτω:», στο άρθρο 1 παρ. 1 ότι: «Με τον όρο ζώο συντροφιάς, εννοούμε κάθε ζώο, που συντηρείται ή προορίζεται να συντηρηθεί από τον άνθρωπο, κυρίως μέσα στο σπίτι του για ευχαρίστησή του και σαν σύντροφός του.», στο άρθρο 2 παρ. 1 ότι: «Κάθε μέρος υποχρεούται να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για να αποκτήσουν ισχύ οι διατάξεις αυτής της Σύμβασης, όσον αφορά α) Τα ζώα συντροφιάς που συντηρούνται από ένα νομικό ή φυσικό πρόσωπο σε οποιοδήποτε σπιτικό, σε οποιαδήποτε εγκατάσταση, ...» και στο άρθρο 3 παρ. 1 ότι: «Κανείς δεν πρέπει να κάνει άσκοπα ένα ζώο συντροφιάς να πονά, να υποφέρει ή να αγωνιά.».

4. Επειδή, ο Ν 4039/2012 «Για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό» (ΦΕΚ Α΄ 15), ορίζει στο άρθρο 1 ότι: «Για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος νόμου, ισχύουν οι παρακάτω ορισμοί: α) Ζώο είναι κάθε έμβιος οργανισμός, που συναισθάνεται και κινείται σε ξηρά, αέρα και θάλασσα ή οποιοδήποτε άλλο υδατικό οικοσύστημα ή υγροβιότοπο. β) Ευζωία είναι το σύνολο των κανόνων, που πρέπει να εφαρμόζει ο άνθρωπος στα ζώα, αναφορικά με την προστασία τους και την καλή μεταχείριση τους, έτσι ώστε να μην πονούν και υποφέρουν ... και γενικά τη μέριμνα για σεβασμό της ύπαρξης τους. γ) Ζώο συντροφιάς είναι κάθε ζώο, που συντηρείται ή προορίζεται να συντηρηθεί από τον άνθρωπο, κυρίως μέσα στην κατοικία του, για λόγους ζωοφιλίας ή συντροφιάς. δ) Δεσποζόμενο ζώο συντροφιάς είναι κάθε μη άγριο ζώο, που συντηρείται ή προορίζεται να συντηρηθεί από τον άνθρωπο, κυρίως μέσα στην κατοικία του, για λόγους ζωοφιλίας ή συντροφιάς και τελεί υπό την άμεση επίβλεψη και φροντίδα του ιδιοκτήτη, κατόχου, συνοδού ή φύλακα του. ... ε) ...», στο άρθρο 16 περ. α΄ ότι: «Με την επιφύλαξη ειδικά προβλεπόμενων περιπτώσεων της ισχύουσας κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας, καθώς και της διάταξης του τρίτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 9 απαγορεύεται ο βασανισμός, η κακοποίηση, η κακή και βάναυση μεταχείριση οποιουδήποτε είδους ζώου, καθώς και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού, όπως ιδίως η δηλητηρίαση, το κρέμασμα, ο πνιγμός, το κάψιμο, η σύνθλιψη και ο ακρωτηριασμός.», στο άρθρο 20 παρ. 2 ότι: «Οι παραβάτες των διατάξεων των περιπτώσεων γ και ε της παραγράφου 1 του άρθρου 5, των περιπτώσεων γ΄ και δ΄ της παραγράφου 3 του άρθρου 6, της παραγράφου 4 του άρθρου 7, καθώς και των παραγράφων α΄ και β΄ του άρθρου 16 τιμωρούνται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή από πέντε χιλιάδες (5.000) έως δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ» και, τέλος, στο άρθρο 21 όπως αυτό αντικαταστάθηκε με το άρθρο 46 παρ. 12.α. του Ν 4235/2014 (Α΄ 32), ότι: «1. Οι διοικητικές κυρώσεις και τα πρόστιμα, που επιβάλλονται για παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος νόμου αναγράφονται στον Πίνακα που ακολουθεί. ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΔΙΑΤΑΞΗ ΠΡΟΣΤΙΜΟ.... Κακοποίηση, βασανισμός, κακή ή βάναυση μεταχείριση ζώου και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού... Άρθρο 16 παρ. α΄ και παρ. β΄ 30.000 ευρώ για κάθε ζώο και για κάθε περιστατικό ... 2. ... 3. ... 4. Κατά τη διαπίστωση της παράβασης βεβαιώνεται επί τόπου από το αρμόδιο όργανο το προβλεπόμενο διοικητικό πρόστιμο και αντίγραφο της βεβαίωσης της παράβασης αποστέλλεται στην κτηνιατρική υπηρεσία του κατά τόπον αρμόδιου Δήμου και όπου αυτή δεν έχει συσταθεί στο Γραφείο Γεωργικής Ανάπτυξης του Δήμου ή στη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας, για την επιβολή του βεβαιωθέντος προστίμου. 5. Ο παραβάτης έχει δικαίωμα να εμφανισθεί αυτοπροσώπως ή να υποβάλει έγγραφο υπόμνημα εντός προθεσμίας πέντε (5) εργάσιμων ημερών στον Προϊστάμενο της κτηνιατρικής υπηρεσίας του κατά τόπον αρμόδιου Δήμου και όπου αυτή δεν έχει συσταθεί στον Προϊστάμενο του Γραφείου Γεωργικής Ανάπτυξης του κατά τόπον αρμόδιου Δήμου, ή στον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της οικείας Περιφερειακής Ενότητας προκειμένου να προβάλει τις αντιρρήσεις του. Η απόφαση, με την οποία εξετάζονται οι αντιρρήσεις, πρέπει να είναι πλήρως αιτιολογημένη με αναφορά στα συγκεκριμένα περιστατικά και στοιχεία. 6. Αν δεν προβληθούν αντιρρήσεις ή αν απορριφθούν επικυρώνεται το διοικητικό πρόστιμο από τον Προϊστάμενο της Αρχής και καταβάλλεται κατά το ήμισυ μέσα σε δέκα ημέρες από τη βεβαίωση της παράβασης. ...».

5. Επειδή, όπως συνάγεται από την εισηγητική έκθεση του Ν 4039/2012, η θέσπιση των εν λόγω ρυθμίσεων είχε ως σκοπό, μεταξύ άλλων, τη συμπλήρωση, βελτίωση, εκσυγχρονισµό και επικαιροποίηση της υφιστάμενης νομοθεσίας, έτσι ώστε, η προστασία των ζώων, σε συμμόρφωση προς τις διεθνείς δεσμεύσεις της χώρας, να καταστεί πιο ουσιαστική και αποτελεσματική, λόγω της συνεχιζόμενης κακομεταχείρισης των ζώων υπό το προηγούμενο νομοθετικό καθεστώς. Η διοικητική κύρωση για κακοποίηση, βασανισμό, κακή ή βάναυση μεταχείριση ζώου και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού, όπως προκύπτει από την ως άνω εισηγητική έκθεση σε συνδυασμό με το άρθρο 21 παρ. 7 του ίδιου νόμου, έχει αποτρεπτικό χαρακτήρα, ενόψει της συνεχιζόμενης κακομεταχείρισης των ζώων στη χώρα μας (κεφ. Α σκ. 2 και 6 εισηγητικής έκθεσης) και σκοπό την ενίσχυση της προστασίας των ζώων και του σεβασμού της ύπαρξής τους από τους πολίτες, όπως κατοχυρώνεται και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Προστασίας των Ζώων Συντροφιάς. Εξάλλου, στην ίδια εισηγητική έκθεση αναφέρεται ότι κρίθηκε αναγκαία η αυστηροποίηση των διατάξεων στην περίπτωση της κακοποίησης ζώου, προκειµένου να υπάρχει ένα πλήρες, αναλογικό, αποτρεπτικό και αποτελεσματικό σύστηµα κυρώσεων.

6. Επειδή, περαιτέρω, σύμφωνα με τη συνταγματικής ισχύος (άρθρ. 25 παρ. 1 Συντάγματος) αρχή της αναλογικότητας, οι επιβαλλόμενοι από τον κοινό νομοθέτη και τη Διοίκηση περιορισμοί στην άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων πρέπει να είναι μόνον οι αναγκαίοι και να συνάπτονται προς τον υπό του νόμου επιδιωκόμενο σκοπό. Ένα μέτρο που προβλέπεται από διάταξη νόμου ως κύρωση για παράβαση διάταξης, τότε μόνο αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας, όταν από το είδος του ή τη φύση του είναι προδήλως ακατάλληλο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου σκοπού ή όταν οι δυσμενείς συνέπειες του μέτρου τελούν σε προφανή δυσαναλογία ή υπερακοντίζουν τον επιδιωκόμενο σκοπό (ΣτΕ 2301/2015, 3130/2014, Ολ 3474/2011, Ολ 990/2004). Εξάλλου, η αρχή της αναλογικότητας επιβάλλεται όχι μόνον όσον αφορά την πρόβλεψη των συστατικών στοιχείων μίας παραβάσεως και τον ορισμό των κανόνων σχετικά με την αυστηρότητα των προστίμων, αλλά και όσον αφορά την εκτίμηση των στοιχείων που είναι δυνατό να λαμβάνονται υπόψη για τον καθορισμό του προστίμου (πρβλ. ΔΕΕ απόφαση της 9ης.2.2012, C-210/10–Urbán, σκ.41 και 54).

7. Επειδή, στην περίπτωση του προβλεπόμενου στο άρθρο 21 του Ν 4039/2012 προστίμου για κακοποίηση, βασανισμό, κακή ή βάναυση μεταχείριση ζώου και οποιαδήποτε πράξη βίας κατ’ αυτού, καίτοι η δικαιολογητική βάση της εφαρμοστέας νομοθεσίας δικαιολογεί την επιβολή ιδιαίτερα αυστηρών κυρώσεων, ενόψει της ιδιαίτερης ηθικής απαξίας που χαρακτηρίζει το βασανισμό των ζώων συντροφιάς (όπως βεβαίως κάθε ζώου), εντούτοις, δεν μπορεί να αποκλειστεί εκ προοιμίου ότι η επιβαλλόμενη κύρωση ανερχόμενη στο εξαιρετικά υψηλό ποσό των 30.000 €, χωρίς η εφαρμοζόμενη διάταξη να ενέχει ως προς τη συγκεκριμένη παράβαση καθόλου στοιχεία αναλογικότητας (βλ. ΣτΕ 3260/2017, 2904/2015, 3130/2014, Ολ 3474/2011), ενδέχεται να αποδειχθεί, υπό συγκεκριμένες περιστάσεις, δυσανάλογη, καθόσον προβλέπεται το αυτό κατ’ αποκοπήν πρόστιμο για μια μεγάλη κατηγορία συμπεριφορών. Ειδικότερα στην αντικειμενική υπόσταση της παράβασης περιλαμβάνονται συλλήβδην και αδιακρίτως (πρβλ. ΣτΕ Ολ 4741/2014), χωρίς κλιμάκωση από τον τυπικό νομοθέτη, ανάλογα με τη βαρύτητα κάθε παράβασης (βλ. ΣτΕ Ολ 3474/2011), μια σειρά από συμπεριφορές οι οποίες ενδέχεται να παρουσιάζουν σημαντικές διαφορές και τελικά εξαιρετικά ευρεία απόκλιση τόσο από άποψη ηθικής απαξίας όσο και από άποψη συνεπειών για το ζώο, καθόσον στο πραγματικό του εν λόγω κανόνα δύναται να υπαχθούν τόσο ο βασανισμός ζώου όσο και η πράξη της απλής απώθησης ζώου, που επιδεικνύει σε συγκεκριμένη περίπτωση βίαιη συμπεριφορά, από το πρόσωπο που απειλείται. Πράγματι, προκειμένου να είναι εφικτή η τήρηση της αρχής της αναλογικότητας σε περίπτωση παράβασης της συγκεκριμένης διατάξεως (πρβλ. 161/2007 Πρακτικό Συνεδριάσεως και Γνωμοδότηση του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ, σκ. 27) θα έπρεπε να διακρίνονται περιπτώσεις που η επιβολή του ένδικού προστίμου δεν ανταποκρίνεται στην τελεολογία της διάταξης, όπως όταν ο τραυματισμός του ζώου δεν οφείλεται σε σκόπιμη πρόκληση πόνου σε αυτό (βλ. έτσι άρθρο 16 παρ. γ. του ίδιου νόμου επί τραυματισμού ζώου συντροφιάς σε τροχαίο ατύχημα). Τούτο μάλιστα δεδομένου ότι η ίδια συμπεριφορά, πέραν του διοικητικού προστίμου, τιμωρείται συνδυαστικά (πρβλ. ΔΕΚ απόφαση της 12ης.7.2001, C-262/1999 Λουλουδάκης κατά Ελληνικού Δημοσίου, σκ. 69), με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον ενός έτους και χρηματική ποινή από πέντε χιλιάδες (5.000) έως δεκαπέντε χιλιάδες (15.000) ευρώ (βλ. εισηγητική έκθεση υπό Β).

8. Επειδή, σύμφωνα με τα παγίως γενόμενα δεκτά, σε περίπτωση που διάταξη, θεμιτώς κατά το Σύνταγμα, δεν καταλείπει στην αρμόδια διοικητική αρχή διακριτική ευχέρεια ως προς τον προσδιορισμό του ύψους της κύρωσης, η εν λόγω διάταξη δεν αντίκειται ούτε στο άρθρο 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που κατοχυρώνει το δικαίωμα ένδικης προστασίας, εκ του ότι ο διοικητικός δικαστής δεν διαθέτει εξουσία επιμέτρησης, ενόψει των ειδικότερων συνθηκών της παράβασης (ΣτΕ 2962/2016, 3719/2015, 2904/2015, 2301/2015, Ολ 3173/2014, 1040/2014, Ολ 3474/2011). Αντίθετα, στις περιπτώσεις που η εφαρμοστέα διάταξη δεν διαθέτει, σε έναν ελάχιστο έστω βαθμό, στοιχεία αναλογικότητας (βλ. ΕΔΔΑ απόφαση της 7ης.6.2012, Segame SA v. France, § 59 εδ. α΄) και δεν προβαίνει σε στοιχειώδη έστω κλιμάκωση της επιβαλλόμενης κύρωσης (βλ. ΣτΕ Ολ 3474/2011), ανάλογα με τη βαρύτητα της εκάστοτε παραβατικής συμπεριφοράς (οπότε και θεμιτώς σύμφωνα με τον ανωτέρω κανόνα, δεν θα κατελείπετο διακριτική ευχέρεια στην αρμόδια διοικητική αρχή και στη συνέχεια στο διοικητικό δικαστή εξουσία επιμέτρησης ως προς τον προσδιορισμό του ύψους της κύρωσης), το διοικητικό δικαστήριο ως δικαστήριο πλήρους δικαιοδοσίας (πρβλ. ΣτΕ 3863/2015, 2774/2014, 2365/2013 και ΕΔΔΑ, απόφαση της 7ης.7.2014, Grande Stevens and Others v. Italy, § 139, απόφαση της 4ης.3.2004, Silvester’s Horeca Service v. Belgium, § 27, απόφαση της 13ης.2.2003, Chevrol v. France, § 77), οφείλει, λαμβάνοντας υπόψη τη σκοποθεσία της ρύθμισης, να προβεί το ίδιο σε περιορισμό του επιβαλλόμενου προστίμου στο εύλογο και προσήκον μέτρο (πρβλ ΑΠ Ολ 6/2011). Ο περιορισμός εξάλλου αυτός οφείλει, κατ’ επιταγή της αρχής της αναλογικότητας, να εκτείνεται μέχρι του σημείου που οι δυσμενείς συνέπειες από την επιβολή του μέτρου δεν τελούν σε προφανή δυσαναλογία με τον επιδιωκόμενο σκοπό της διάταξης και δεν υπερακοντίζουν αυτόν.

9. Επειδή, περαιτέρω, στο μεν άρθρο 147 παρ. 1 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (ΚΔΔ) που κυρώθηκε με το άρθρο πρώτο του Ν 2717/1999 (Α΄ 97) ορίζεται ότι: «Αποδεικτικά μέσα είναι: α) ... β) ... στ) οι μάρτυρες και ζ) τα δικαστικά τεκμήρια», στο δε άρθρο 148 ότι «Το δικαστήριο χρησιμοποιεί τα αποδεικτικά μέσα κατά την κρίση του και τα εκτιμά ελευθέρως, αυτοτελώς ή σε συνδυασμό μεταξύ τους, εκτός αν ειδική διάταξη νόμου ορίζει διαφορετικά». Εξ άλλου, στο κεφάλαιο περί μαρτύρων του ΚΔΔ (άρθρα 179 επ.) καθορίζονται, μεταξύ άλλων, οι προϋποθέσεις και η διαδικασία για τη λήψη υπόψη του αποδεικτικού αυτού μέσου. Από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει ότι μαρτυρικές καταθέσεις που έχουν δοθεί στα πλαίσια ποινικής δίκης δεν εκτιμώνται ως μαρτυρικές καταθέσεις κατά τις διατάξεις της διοικητικής δικονομίας. Αν όμως γίνει επίκλησή τους, τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια μπορούν να τις λάβουν υπόψη και να τις εκτιμήσουν ως δημόσια έγγραφα (ΣτΕ 1066/2011) και προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων, ανεξαρτήτως αν είναι προγενέστερες ή μεταγενέστερες του εισαγωγικού της δίκης ενδίκου βοηθήματος (ΣτΕ 2069/2010, πρβλ. ΣτΕ 2845/2007).

10. Επειδή, στην προκείμενη περίπτωση, από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Στις ... και ώρα ... σε αγροτική περιοχή της Τ.Κ. ... του Δήμου ... διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων, γεννηθείς στις ..., είχε προβεί, εντός των ορίων του οικοπέδου της οικίας του, στον τραυματισμό με κυνηγετικό όπλο το οποίο κατείχε νόμιμα, δεσποζόμενου ζώου συντροφιάς-φύλαξης ποιμνίου ιδιοκτησίας ..., στερούμενου βιβλιαρίου υγείας (σχετ. η με αριθμ. πρωτ. .../7.1.2015 πράξη βεβαίωσης παράβασης του Αστυνομικού του Α.Τ. ...). Στη συνέχεια ο προσφεύγων προέβη στην άσκηση της με αριθμ. πρωτ. .../30.12.2014 ένστασης του ενώπιον της Γενικής Διεύθυνσης Περιφερειακής Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής – Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας & Κτηνιατρικής Π.Ε. ... με την οποία ισχυρίσθηκε ότι τουφέκισε για εκφοβισμό στον αέρα προκειμένου ο σκύλος του κ. ... να αφήσει κότα που είχε στο στόμα του, αφού πρώτα δεν μπόρεσε να τον αποτρέψει με φωνές. Τούτο είχε ως συνέπεια σύμφωνα με τον ενιστάμενο τον τραυματισμό του σκύλου από τρία σκάγια χωρίς να του προξενήσουν ζημιά. Ειδικότερα ο σκύλος υπέστη τρία τραύματα (λαιμό, μύτη, ώμο), από τα οποία, σύμφωνα με κτηνιατρική εκτίμηση, το ζώο δεν κινδύνευε και θα επουλώνονταν γρήγορα με φαρμακευτική αγωγή, χωρίς προβλήματα για το υπόλοιπο της ζωής του (σχετ. η από ... έκθεση ορκοδοσίας πραγματογνώμονα του κτηνίατρου ... του ... και οι από ... και ... δηλώσεις του).

11. Επειδή, ήδη, με την κρινόμενη προσφυγή και το νομίμως κατατεθέν υπόμνημά του, ο προσφεύγων ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης πράξης, ισχυριζόμενος τα εξής: Στις ... βρισκόταν στην οικία του στην Τ.Κ. ... του Δήμου ..., στο προαύλιο της οποίας διατηρεί κοτέτσι και άλλα οικόσιτα ζώα, όταν εξήλθε αυτής προκειμένου να διαπιστώσει το λόγο που οι κότες του είχαν αναστατωθεί. Τότε διαπίστωσε ότι ένας ιδιαίτερα μεγαλόσωμος σκύλος είχε αρπάξει στο στόμα του μια κότα και έβαλε τις φωνές προκειμένου αυτός να απομακρυνθεί, στη συνέχεια δε και αφού το ζώο δεν φοβήθηκε, πέταξε προς το μέρος του μια πέτρα. Το ζώο εξαγριώθηκε και άρχισε να κινείται απειλητικά εναντίον του, οπότε και φοβούμενος για τη σωματική του ακεραιότητα, καθώς κατά το χρόνο του συμβάντος ήταν 83 ετών με καρδιακά προβλήματα και υπέρταση πήρε από την οικία του το κυνηγετικό όπλο του και πυροβόλησε από απόσταση 15 περίπου μέτρων δύο φορές στον αέρα προκειμένου να απωθήσει το σκύλο. Τα σκάγια τραυμάτισαν εκ παραδρομής ελαφρά το ζώο σε τρία σημεία, χωρίς όμως να του επιφέρουν πρόβλημα για το υπόλοιπο της ζωής του, σύμφωνα με δηλώσεις του κτηνιάτρου-πραγματογνώμονα κ. .... Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι δεν είχε καμία πρόθεση να τραυματίσει το ζώο, αλλά ο πυροβολισμός αποτέλεσε έσχατο μέσο αποτροπής κινδύνου για τη ζωή και την περιουσία του, δεδομένου ότι το ζώο είχε εισβάλει στην οικία του και κατασπάραζε τις κότες του το τελευταίο δε διάστημα είχε βρει πνιγμένες περισσότερες από 30 κότες του. Προς απόδειξη των ισχυρισμών του επικαλείται και προσκομίζει, μεταξύ άλλων: α) την από ... έκθεση εξέτασης του ίδιου ως κατηγορουμένου ενώπιον του Υ/Β ..., β) την από ... έκθεση εξέτασης μάρτυρα του ..., αστυνομικού στο Α.Τ. ... ο οποίος κατέθεσε όσον αφορά τη σύλληψη του προσφεύγοντος, γ) την από ... έκθεση εξέτασης μάρτυρα του ..., σύμφωνα με την οποία αυτός χρησιμοποιούσε τον ως άνω σκύλο προς φύλαξη των ποιμνίων κατά τη διάρκεια της βοσκής, κατά το επίμαχο δε συμβάν είχε βγάλει τα πρόβατα για βοσκή, όταν άκουσε δύο πυροβολισμούς και το σκυλί να κλαίει. Τότε έτρεξε εντός του κτήματος του προσφεύγοντος όπου είδε το σκυλί να σέρνεται τραυματισμένο και τον προσφεύγοντα σε απόσταση 15 μέτρων με κυνηγετικό όπλο στο χέρι, δ) άδεια κατοχής κυνηγετικού όπλου του προσφεύγοντος σε ισχύ κατά τον χρόνο του συμβάντος, ε) την από ... έκθεση ορκοδοσίας πραγματογνώμονα του κτηνίατρου ... του ... και τις από ... και ... δηλώσεις του, σύμφωνα με τις οποίες, κατά την εξέταση του σκύλου του ... διαπιστώθηκε η ύπαρξη τριών τραυμάτων (λαιμό, μύτη, ώμο) από τα οποία ο σκύλος δεν κινδύνευε και θα επουλώνονταν γρήγορα με φαρμακευτική αγωγή, ο δε σκύλος δεν θα είχε πρόβλημα στο υπόλοιπο της ζωής του, στ) επιταγή πληρωμής πάγιας εντολής για σύνταξη ΟΓΑ με αναφερόμενο ποσό πληρωμής ... €, η) πράξη διοικητικού προσδιορισμού του φόρου φορολογικού έτους 2016 με φορολογητέο εισόδημα του προσφεύγοντος ... €, θ) την υπ’ αριθμ. .../28.12.2017 έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας στο Εφετείο ... περί επίδοσης στο καθ’ ου κλήσης για εξέταση μάρτυρα και ι) την υπ’ αριθμ. .../8.1.2018 ένορκη εξέταση μάρτυρα ενώπιον της συμβολαιογράφου της περιφέρειας του Ειρηνοδικείου ..., του ..., ο οποίος δηλώνει ότι διατηρεί φιλικές σχέσεις με τον προσφεύγοντα και ότι η σύζυγός του διατηρεί οικία στο .... Ο μάρτυρας βεβαιώνει ότι ο προσφεύγων διαθέτει οικόσιτα ζώα στον προαύλιο χώρο της οικίας του και οι κάτοικοι της περιοχής τον θαυμάζουν για τον τρόπο που τα περιποιείται, ότι, μολονότι δεν υπήρξε παρόν στο επίμαχο συμβάν, για να πυροβολήσει ο προσφεύγων σκύλο σίγουρα θα κινδύνευε η ζωή του και τέλος ότι έχει ακούσει στο χωριό ότι τα σκυλιά του ... κυκλοφορούν ελεύθερα και δημιουργούν προβλήματα στους γείτονες.

12. Επειδή, ο προσφεύγων προβάλλει ότι η παρανομία της πράξης του αίρεται κατ’ άρθρα 285 και 286 ΑΚ γιατί ήταν αναγκαία προκειμένου να αποτραπεί επικείμενος κίνδυνος που επιφέρει δυσανάλογα μεγαλύτερη ζημιά του και ότι η επιβολή του συγκεκριμένου προστίμου αντίκειται στην αρχή της αναλογικότητας, καθώς είναι υπερβολικό και οδηγεί στην οικονομική του εξόντωση, δεδομένου ότι είναι συνταξιούχος του ΟΓΑ με μηνιαία σύνταξη ... €. Αντίθετα, ο καθ’ ου Δήμος με την από ... έκθεση των απόψεών του προβάλλει ότι δεν διαθέτει διακριτική ευχέρεια για την επιβολή και επιμέτρηση του συγκεκριμένου προστίμου.

13. Επειδή, με δεδομένο ότι ο προσφεύγων συνομολόγησε εξ’ αρχής ήδη από τη διοικητική διαδικασία τον τραυματισμό του σκύλου ιδιοκτησίας ... και περαιτέρω, λαμβάνοντας υπόψη τη βαρύτητα της παράβασης στην οποία υπέπεσε ο προσφεύγων και ειδικότερα: α) ότι το επίμαχο συμβάν έλαβε χώρα, όπως συνομολογεί και ο ιδιοκτήτης του σκύλου, εντός του κτήματος του προσφεύγοντος, γεγονός που συνιστά αναμφίβολα σοβαρότατη ένδειξη ότι ο τελευταίος βρισκόταν σε κατάσταση απειλής είτε της περιουσίας είτε της σωματικής του ακεραιότητας, β) ότι υπέρ του ισχυρισμού του προσφεύγοντος ότι ο σκύλος τελούσε σε ημιάγρια κατάσταση συνηγορεί και το ότι, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, στερούταν βιβλιαρίου υγείας, γ) το γεγονός ότι ο προσφεύγων κατέφυγε στη χρήση κυνηγετικού όπλου το οποίο κατείχε με νόμιμη άδεια, δεδομένης και της ιδιαίτερα προχωρημένης ηλικίας του κατά το επίμαχο συμβάν (82 ετών), η οποία συνεπάγεται κατά την κοινή πείρα υποχώρηση των σωματικών του δυνάμεων, οι οποίες θα του επέτρεπαν να απωθήσει αποτελεσματικά το σκύλο με άλλον τρόπο, δ) ότι από τα στοιχεία του συμβάντος προκύπτει ότι ο προσφεύγων δεν επιτέθηκε στο τραυματισμένο ζώο εκ νέου μετά τον τραυματισμό του, γεγονός που συνηγορεί υπέρ της πρόθεσης αυτού αποκλειστικά να απωθήσει το ζώο και όχι να το θανατώσει και, κυρίως, ε) το γεγονός ότι τα τραύματα που υπέστη ο σκύλος ήταν ελαφρά, χωρίς περαιτέρω συνέπειες για το υπόλοιπο της ζωής του, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο προσφεύγων υπέπεσε πράγματι στην προβλεπόμενη στα άρθρα 16α και 21 του Ν 4039/2012 παράβαση της βίαιης πράξης κατά ζώου, ωστόσο η επιβολή της χρηματικής ποινής ύψους 30.000 ευρώ στη συγκεκριμένη περίπτωση, ενόψει των ιδιαίτερων συνθηκών αυτής, υπερακοντίζει το σκοπό δημοσίου συμφέροντος στον οποίον αποβλέπει η επίμαχη διάταξη, ήτοι της προστασίας των ζώων, του κολασμού του παραβάτη και της αποτροπής παρομοίων παραβάσεων και οδηγεί σε αποτέλεσμα που δεν συμβιβάζεται με τη συνταγματικού επιπέδου αρχή της αναλογικότητας. Κατόπιν τούτων, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην 8η σκέψη, το παρόν Δικαστήριο ως δικαστήριο πλήρους δικαιοδοσίας περιορίζει το επιβαλλόμενο πρόστιμο για την εν λόγω παράβαση στο εύλογο και προσήκον ποσό των τριών χιλιάδων (3.000) ευρώ, τροποποιώντας, αναλόγως, την προσβαλλόμενη πράξη.

14. Επειδή, κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή η κρινόμενη προσφυγή, να τροποποιηθεί η προσβαλλόμενη πράξη και να διαταχθεί η απόδοση μέρους του κατατεθέντος παραβόλου, ποσού πενήντα (50) ευρώ στον προσφεύγοντα και η περιέλευση του υπολοίπου παραβόλου, ποσού πενήντα (50) ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο. Η δικαστική δαπάνη πρέπει να συμψηφισθεί μεταξύ των διαδίκων, λόγω της εν μέρει νίκης και ήττας αυτών.

[Δέχεται εν μέρει την προσφυγή. Τροποποιεί την υπ. αριθμ. πρωτ. .../2.3.2015 απόφαση του Δημάρχου του Δήμου ....]