ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΑΡΙΘΜΟΣ 276/2019

 

Πρόεδρος: Ζ. Κουρκάκη, Πρωτοδίκης

Δικηγόροι: Π. Κουπλίδου, Α. Καζάκου

 

[...] Μεταξύ της καθής η ανακοπή ανώνυμης τραπεζικής εταιρίας, ως πιστώτριας, και της ανακόπτουσας, ως πιστούχου, καταρτίστηκε […] σύμβαση στεγαστικού δανείου και η με ίδια ημερομηνία πρόσθετη αυτής πράξη, με τις οποίες (κύρια σύμβαση και πρόσθετη αυτής πράξη) η καθής χορήγησε στην ανακόπτουσα στεγαστικό δάνειο, ποσού 30.000 ευρώ, ευρώ, με τους ειδικότερους όρους που διαλαμβάνονται σ΄ αυτές. [...]

Την 5.8.2013, επειδή η ως άνω πιστούχος - ανακόπτουσα δεν ήταν συνεπής στην εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων, η καθής η ανακοπή με την από 5.8.2013 εξώδικη καταγγελία της, […] κατήγγειλε την ανωτέρω σύμβαση στεγαστικού δανείου και έκλεισε οριστικά τον πιο πάνω λογαριασμό, […] ζήτησε και πέτυχε σε βάρος της ανακόπτουσας την έκδοση της υπ’ αριθ. 542/2014 διαταγής πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πειραιά, με την οποία υποχρεώθηκε η ανακόπτουσα να της καταβάλει το ανωτέρω ποσό των 28.012,33 ευρώ, [...]

VII. Κατά τη διάταξη του άρθρου 4 παρ. 3 του Ν 3869/2010, όπως ίσχυε πριν την αντικατάσταση της με την παρ. 5 του άρθρου 1 της υποπαραγράφου 4 του άρθρου 2 του Ν 4336/2015 (ΦΕΚ Α΄ 94/14.8.2015), για τη ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, με την κατάθεση της αίτησης προσδιορίζεται και η ημέρα επικύρωσης κατά την οποία είτε θα επικυρωθεί ο ενδεχόμενος προδικαστικός συμβιβασμός από τον Ειρηνοδίκη, είτε θα συζητηθεί ενδεχόμενο αίτημα για την έκδοση προσωρινής διαταγής. Η ημέρα επικύρωσης προσδιορίζεται υποχρεωτικά δύο μήνες μετά την κατάθεση της αίτησης. Μέχρι την ημέρα επικύρωσης δεν επιτρέπεται η λήψη καταδιωκτικών μέτρων κατά του οφειλέτη, καθώς και η μεταβολή της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας του. Ως προς το θέμα της απαγόρευσης λήψης καταδιωκτικών μέτρων υπάρχει διάσταση στη νομολογία και στη θεωρία. Σύμφωνα με μία άποψη που ακολουθεί μέρος της θεωρίας και της νομολογίας των δικαστηρίων μας στην έννοια του νόμου υπάγεται η επιθετική πράξη, δηλαδή η επίδοση της διαταγής πληρωμής που φέρει τον εκτελεστήριο τύπο και όχι η έκδοση και η επίδοση διαταγής πληρωμής χωρίς επιταγή προς εκτέλεση (βλ. Βενιέρη, Εφαρμογή του Ν 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 2013, σελ. 190 επ., ΜονΕφΘεσ 1271/2015, Αρμ, 2016, 1352, ΕφΘεσ 2230/2008, ΕπισκΕμπΔ 2009, 160, ΜΠρΛαμ 11/2015, ΜΠρΘεσ 1990/2014, Αρμ 2015, 646, ΤΝΠ - Νόμος). Σύμφωνα, όμως, με την άποψη που ακολουθεί ως ορθότερη το παρόν δικαστήριο, η έννοια των καταδιωκτικών μέτρων είναι ευρύτερη από την κατηγορία των μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης και σε αυτά περιλαμβάνεται η άσκηση ή η συνέχιση αγωγών, η λήψη ασφαλιστικών μέτρων, η κατάθεση αίτησης για λήψη ασφαλιστικού μέτρου της προσημείωσης υποθήκης ή της αίτησης για έκδοση διαταγής πληρωμής (βλ. Αθ. Κρητικό, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, Γ΄ έκδοση, παρ. 143, σελ. 154, Κατηφόρη, Η δικονομία της ρυθμίσεως οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων -συμπλήρωμα- 2013, σελ. 18, ΜονΕφΘεσ 1271/2015, ό.π., ΕφΛαρ 216/2012, Δικογραφία 2012, 572, ΕφΘεσ 1652/2009, ΕπισκΕΔ2010,153, ΕφΑθ 3535/2004, ΕλΔ/νη 2006, 548, ΠολΠρΘεσ 5757/2013, ΕλΔ/νη 2013, 518). Επομένως, στην παραπάνω απαγόρευση εμπίπτει και η έκδοση διαταγής πληρωμής σε βάρος του αιτήσαντος την υπαγωγή στις ρυθμίσεις του Ν 3869/2010, καθόσον και η διαταγή πληρωμής, με την επίδοση της σε δύο φάσεις και σύμφωνα με όσα διαλαμβάνονται στη διάταξη του άρθρου 632 αρ. 2 του ΚΠολΔ, είναι δυνατό να οδηγήσει σε δεδικασμένο, σε αποτέλεσμα, δηλαδή, που διακρίνει κατεξοχήν τις δικαστικές αποφάσεις, οι οποίες εκδίδονται μετά από άσκηση αγωγής, έστω και αναγνωριστικού χαρακτήρα, γεγονός που δε συνάδει με την απαγόρευση και τη σκοπιμότητα αυτής. Η επιχειρηθείσα σε βάρος του οφειλέτη καταδιωκτική πράξη είναι απολύτως άκυρη, το οποίο ρητά ορίζεται στην παρ. 2 του άρθρου 25 του Πτωχευτικού Κώδικα που αναλογικά εφαρμόζεται στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με της διάταξη της παρ. 1 του άρθρου 9 του Ν 3869/2010. [...] με τον πέμπτο (τελευταίο) λόγο της ανακοπής η ανακόπτουσα ζητεί την ακύρωση της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής επικαλούμενης προς τούτο κατά λέξη τα εξής: «Ήδη έχω καταθέσει ενώπιον του Ειρηνοδικείου Αθηνών αίτησή μου για ένταξη στο Ν 3869/2010 η οποία αίτησή μου προσδιορίσθηκε να δικασθεί στο ακροατήριο του Ειρηνοδικείου Αθηνών την 20.3.2020 ενώ ημερομηνία για την προσωρινή διαταγή που ζήτησα να μου χορηγηθεί ορίσθηκε η 16.1.2015. Ως εκ τούτου και από την κατάθεση της αιτήσεως για την ένταξη στο Ν 3869/2010 απαγορεύεται κάθε πράξη εκτέλεσης σε βάρος του οφειλέτη και ως εκ τούτου κακώς μου κοινοποιήθηκε η προσβαλλόμενη διαταγή πληρωμής, αφού η αντίδικος έχει λάβει γνώση της αιτήσεώς μου για την ένταξη στο Νόμο και τούτο αποδεικνύεται και από το σχετικό αποδεικτικό επιδόσεως της Δικαστικής Επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Πειραιά ...» και ζητεί την ακύρωση της άνω διαταγής πληρωμής. Ο λόγος αυτός κρίνεται απορριπτέος ως μη νόμιμος, καθόσον, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στην παραπάνω νομική σκέψη, η αίτηση για έκδοση διαταγής πληρωμής, η έκδοσή της και η περιαφή του εκτελεστήριου τύπου δεν καταλαμβάνονται από την απαγόρευση των μέτρων εκτέλεσης που διατάσσονται με προσωρινή διαταγή στα πλαίσια της διαδικασίας του Ν 3869/2010 (ρύθμιση οφειλών υπερχρεωμένων), ενώ περαιτέρω δεν απαγορεύεται μετά την έναρξη της διαδικασίας του Ν 3869/2010 η πιστώτρια τράπεζα να προβεί σε έκδοση διαταγής πληρωμής και λήψη απογράφου αυτής σε βάρος του οφειλέτη για το οφειλόμενο κατάλοιπο των λογαριασμών της που είναι ληξιπρόθεσμο. Εξάλλου, η ανακόπτουσα, με την ένδικη ανακοπή, δε στρέφεται και κατά του κύρους του απογράφου και της κάτωθι του αντιγράφου του απογράφου επιταγής προς πληρωμή, επομένως δε βάλλει κατά του κύρους της προδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, κατ’ άρθρο 933 του ΚΠολΔ, αλλά στρέφεται μόνο κατά της έκδοσης της προσβαλλόμενης διαταγής πληρωμής, η οποία, όμως, σύμφωνα με τα προαναφερόμενα, από μόνη της δε συνιστά ούτε έναρξη, ούτε συνέχιση εκτέλεσης. [...]

 

(Απορρίπτει την ανακοπή.)