ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ

ΑΡΙΘΜΟΣ 12/2020

 

Πρόεδρος: Σ. Λάσκαρη, Ειρηνοδίκης

Δικηγόροι: Φ. Κονιστή, Σ. Λουκάς

 

Σύμφωνα με τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρ. 8 Ν 3869/2010 «με αίτηση του οφειλέτη ή πιστωτή που επιδίδεται μέσα σε ένα μήνα από την υποβολή της στο αρμόδιο δικαστήριο, μπορεί να τροποποιείται η ρύθμιση οφειλών της απόφασης της προηγούμενης παραγράφου ως προς το ύψος των μηνιαίων καταβολών, όταν τούτο δικαιολογείται από μεταγενέστερα γεγονότα ή μεταβολές της περιουσιακής κατάστασης και των εισοδημάτων του οφειλέτη». Ως μεταβολή συνθηκών κατά το άρθρο 758 ΚΠολΔ νοείται η μεταγενέστερη επίκληση νέων πραγματικών γεγονότων, τα οποία ανατρέπουν ή διαφοροποιούν σημαντικά τη βάση επί της οποίας στηρίχθηκε η απόφαση, διότι ήδη διαφοροποιείται με το ρυθμιστικό μέτρο που διατάχθηκε η εξυπηρέτηση είτε του συμφέροντος του αιτούντος, είτε του γενικότερου συμφέροντος (ΕφΑθ 9707/1999 ΕλΔνη 2000, 1394, ΕφΑθ 7054/2007 ΔΕΕ 2008, 199). Το στοιχείο του νέου δεν έχει την έννοια του μεταγενέστερου από το χρόνο της αρχικής δίκης και συνεπώς νέα περιστατικά είναι και αυτά που προϋπήρχαν της δίκης, αλλά δεν τέθηκαν για οποιοδήποτε λόγο υπόψη του δικαστηρίου. Με την παράγραφο 6 του άρθρου 62 του Ν 4549/2018 δίνεται η δυνατότητα σε όλους τους διαδίκους να ζητήσουν μεταρρύθμιση του σχεδίου διευθέτησης οφειλών του α. 9, εφόσον η μεταρρύθμιση υπαγορεύεται από μεταγενέστερα γεγονότα. Ο προϊσχύων νόμος προβλέπει μεταρρύθμιση μόνο της ρύθμισης του α. 8, με αποτέλεσμα να καθίσταται δύσκαμπτο το σχέδιο διευθέτησης οφειλών του α. 9 και αφενός οι οφειλέτες που αντιμετωπίζουν κάποια δυσμενή μεταβολή της οικονομικής τους κατάστασης, να βρίσκονται ενώπιον του κινδύνου απώλειας της προστασίας της κύριας κατοικίας τους, αφετέρου οι πιστωτές να υφίστανται ζημία παρά τη βελτίωση των εισοδημάτων του οφειλέτη. Για να διατηρηθεί ο μεταρρυθμιστικός χαρακτήρας του αιτήματος και να μην δοθεί η δυνατότητα καταστρατήγησης των μεταβατικών διατάξεων των νόμων, που κατά καιρούς τροποποίησαν την παρ. 2 του α. 9 του Ν 3869/2010, προβλέπεται ρητώς ότι το σχέδιο διευθέτησης οφειλών και μετά τη μεταρρύθμισή του, θα παραμένει εντός των ορίων που θέτει η παρ. 2 του α. 9 του Ν 3869/2010, όπως αυτό εφαρμόστηκε από τη μεταρρυθμιζόμενη απόφαση. Αν λοιπόν π.χ. η μεταρρυθμιζόμενη απόφαση εφάρμοσε το Ν 4346/2015 και μερίμνησε για τη μη χειροτέρευση της θέσης των πιστωτών σε σχέση με τη θέση που είχαν επί αναγκαστικής εκτέλεσης, ο κανόνας αυτός θα πρέπει να γίνει σεβαστός και από τη μεταρρυθμιστική απόφαση (Αιτιολογική έκθεση στο α. 62 του Ν 4549/2018). Η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας της οποίας ζητείται η προστασία και η οποία λαμβάνεται υπόψη για να υπολογισθούν οι δόσεις του α. 9 παρ. 2 Ν 3869/2010 κρίθηκε οριστικά κατά το χρόνο δημοσίευσης της προς μεταρρύθμιση απόφασης και δεν μπορεί να αποτελέσει εκ νέου αντικείμενο της αίτησης μεταρρύθμισης. Τέτοιο αποτέλεσμα δεν ανέχεται η επιβαλλόμενη σταθερότητα και ασφάλεια δικαίου που πρέπει να διακρίνει τη γενόμενη ρύθμιση (βλ. ΕιρΝαυπάκτου 8/2016). Διαφορετικά, κάθε φορά που θα μεταβαλλόταν η αντικειμενική αξία του ακινήτου θα μπορούσε ο διάδικος να ζητήσει τη μεταρρύθμιση της απόφασης μεταρρύθμισης.

 

Στην αίτηση που κρίνεται, η αιτούσα εκθέτει ότι δυνάμει των υπ' αριθμ. 2145/2013 και 960/2018 αποφάσεων του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου που εκδόθηκαν με τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας, υποχρεώθηκε να καταβάλει κατά το άρθρο 8 παρ. 2, μηνιαίες δόσεις ύψους 40 ευρώ μέχρι τη συμπλήρωση πενταετίας από τη δημοσίευση της υπ' αρ. 2145/13 απόφασης και κατά το άρθρο 9 παρ. 2, στο πλαίσιο της διάσωσης της κατοικίας της, επί 25 έτη, μηνιαίες δόσεις ποσού 485 ευρώ στην πιστώτριά της. Επίσης, δυνάμει των ως άνω αποφάσεων, διετάχθη η πρόσφορη εκποίηση του ακινήτου της, ήτοι το δικαίωμα πλήρους και αποκλειστικής κυριότητας επί ενός αγροτεμαχίου που βρίσκεται στα … , Θέση …, εκτάσεως 5.626 τ.μ. μετά κτίσματος επιφάνειας 232,90 τμ, με ελάχιστο τίμημα 40.000 ευρώ. Με την υπό κρίση αίτηση, ζητεί τροποποίηση των υπ' αρ. 2145/2013 και 960/2018 αποφάσεων ρύθμισης των οφειλών της, ζητώντας μείωση των μηνιαίων δόσεων που καταβάλλει, κατά το άρθρο 9 παρ. 2 Ν 3869/2010 από το ποσό των 485 ευρώ στο ποσό των 300 ευρώ, με την παράλληλη επιμήκυνση της περιόδου αποπληρωμής από 25 έτη σε 35 έτη. Περαιτέρω ζητεί να εξαιρεθεί από την εκποίηση που διέταξαν οι ως άνω αποφάσεις το ακίνητό της, ήτοι το δικαίωμα πλήρους και αποκλειστικής κυριότητας επί ενός αγροτεμαχίου που βρίσκεται στα …, Θέση …, εκτάσεως 5.626 τ.μ. μετά κτίσματος επιφάνειας 232,90 τμ έτους κατασκευής 1985, καθώς, όπως εκθέτει η αιτούσα, οι προσπάθειες εκποίησής του απέβησαν άκαρπες επί έξι έτη, παράλληλα δε ανευρέθη ενδιαφερόμενος μισθωτής και η ίδια προτίθεται να το εκμεταλλευθεί και να το εκμισθώσει ως χώρο εκδηλώσεων, αφού βρήκε συμφέρουσα την πρόταση ενδιαφερομένου επιχειρηματία (…) να μισθώσει το ακίνητο για 12 έτη με μηνιαίο μίσθωμα 700 ευρώ και να καταβάλει ως προκαταβολή το ποσό των 43.200 ευρώ. Τέλος, ζητεί, επικαλούμενη το νομότυπο και εμπρόθεσμο των υποχρεώσεών της σε συμμόρφωση με τις ως άνω αποφάσεις του παρόντος Δικαστηρίου (α. 4 Ν 3869/2010), να πιστοποιηθεί η απαλλαγή των οφειλών της έναντι της πιστώτριάς της.

Με το ανωτέρω περιεχόμενο η αίτηση αρμοδίως φέρεται για συζήτηση στο δικαστήριο τούτο κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας των άρθρων 741 έως 781 του ΚΠολΔ (άρθρο 3 του Ν 3869/2010) και είναι ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στην παραγρ. 4 του άρθρου 8 του Ν 3869/2010. Πλην όμως, από το περιεχόμενό της συνάγεται ότι δεν περιέχονται σε αυτήν (αίτηση) νέα στοιχεία, που να αποδεικνύουν μεταβολή της εισοδηματικής κατάστασης της αιτούσας, καθώς εκείνη ήταν και παραμένει άνεργη. Συνακόλουθα, το αίτημα περί μεταρρύθμισης της μηνιαίας δόσης, και επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής που ορίστηκε στο πλαίσιο του α. 9 του Ν 3869/2010 κρίνεται απορριπτέο, ως μη νόμιμο, σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν παραπάνω στη μείζονα, καθώς το Δικαστήριο για την απόφασή του στηρίχθηκε σε στοιχεία που δεν έχουν διαφοροποιηθεί.

Αναφορικά με το αίτημα περί εξαίρεσης από την εκποίηση του ως άνω περιγραφομένου αγροτεμαχίου, ετέθησαν στην κρίση του Δικαστηρίου νέα γεγονότα, (όπως η ανεύρεση ενδιαφερομένου εκμισθωτή του ακινήτου, η πρόταση αυτού να μισθώσει το ακίνητο για 12 έτη με μηνιαίο μίσθωμα 700 ευρώ και να καταβάλει ως προκαταβολή το ποσό των 43.200 ευρώ), τα οποία σε συνδυασμό με την παρέλευση εξαετίας κατά την οποία δεν εκδηλώθηκε κανένα αγοραστικό ενδιαφέρον για το προς ρευστοποίηση ακίνητο, ανατρέπουν τη βάση επί της οποίας στηρίχθηκε η απόφαση, διότι ήδη διαφοροποιείται η εξυπηρέτηση του γενικότερου συμφέροντος των μερών. Κατά συνέπεια, η μεταρρύθμιση της απόφασης υπαγορεύεται από τα μεταγενέστερα γεγονότα. Η κατά αυτό τον τρόπο εκμετάλλευση του ανωτέρω ακινήτου, τυγχάνει, κατά την εκτίμηση του παρόντος Δικαστηρίου, επωφελέστερη για την πιστώτρια τράπεζα έναντι της εκποίησής του, καθόσον δεδομένης της κρίσης που μαστίζει την αγορά ακινήτων κατά τα τελευταία έτη, αλλά και της παλαιότητας του ως άνω ακινήτου (έτος κατασκευής του κτίσματος το 1985), δεν προσδοκάται ευλόγως η απόληψη αξιόλογου τιμήματος για την ικανοποίηση της πιστώτριας, λαμβανομένων υπόψη και των εξόδων της διαδικασίας εκποίησης.

Για το σκοπό αυτό, πρέπει να διοριστεί εκκαθαριστής από τον κατάλογο εκκαθαριστών που τηρείται στη Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου, εφόσον δεν έχει προταθεί συγκεκριμένο πρόσωπο από τους πιστωτές. Ο εκκαθαριστής, αφού ειδοποιηθεί από την Γραμματεία του παρόντος Δικαστηρίου με σχετική σημείωση στο αλφαβητικό ευρετήριο του άρθρου 13 του Ν 3869/2010, θα αναλάβει τη διαχείριση του ανωτέρω ακινήτου κατ' άρθρο 17 παρ. 1 ΠτΚ που εφαρμόζεται αναλόγως και θα επιμεληθεί για την εκμίσθωσή του έναντι, μηνιαίου μισθώματος ποσού 700 ευρώ κατ' ελάχιστο, το οποίο κρίνεται εύλογο ενόψει των ως άνω εκτεθέντων χαρακτηριστικών του ακινήτου. Η εκμετάλλευση του ανωτέρω ακινήτου με τη μορφή της σύναψης σύμβασης μίσθωσης θα διαρκέσει μέχρις ότου η καθ' ης η αίτηση πιστώτρια λάβει τουλάχιστον συνολικό ποσό ύψους 40.000 ευρώ, το οποίο κατά την εκτίμηση του Δικαστηρίου, αντιστοιχεί στην αγοραία αξία του εν λόγω ακινήτου. Στην περίπτωση δε που η αιτούσα εισπράξει ως προκαταβολή για τη σύμβαση της μίσθωσης το ποσό των 43.200 ευρώ, όπως ισχυρίζεται στην αίτησή της, υποχρεούται να το καταβάλει αμέσως στην πιστώτρια. Σε περίπτωση που ο εκκαθαριστής δεν επιθυμεί το διορισμό του, θα πρέπει εντός δύο ημερών από την προς αυτόν ειδοποίηση σύμφωνα με το αναλογικώς εφαρμοζόμενο άρθρο 64 ΠτΚ, να δηλώσει εγγράφως ενώπιον της Γραμματείας του Δικαστηρίου αυτού ότι αποποιείται του διορισμού του, εκθέτοντας και τους σχετικούς λόγους. Στην περίπτωση αυτή, η αιτούσα θα πρέπει να επιμεληθεί, με αίτησή της ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, κατ' άρθρο 64 παρ. 1 του ΠτΚ, αναλογικώς εφαρμοζομένου στη διαδικασία του Νόμου 3869/2010, σύμφωνα με τα άρθρα 9 παρ. 1 εδ. δ' και 15 Ν. 3869/2010, το διορισμό νέου εκκαθαριστή, προκειμένου να καταστεί εφικτή η ολοκλήρωση της διαδικασίας υπαγωγής της στο Νόμο 3869/2010.

Επιπροσθέτως, ο εκκαθαριστής πρέπει, κατ' αναλογική εφαρμογή του άρθρου 9 του Πτωχευτικού Κώδικα, να επιμεληθεί την εγγραφή της παρούσας απόφασης στο οικείο Κτηματολογικό Γραφείο. Ο εκκαθαριστής θα προβαίνει κατ' έτος στη σύνταξη πίνακα διανομής των εισπραττόμενων μισθωμάτων κατά το αναλογικώς εφαρμοζόμενο άρθρο 153 ΠτΚ, ο οποίος θα τοιχοκολλάται σε ειδικό χώρο του παρόντος Δικαστηρίου. Μετά δε την παρέλευση προθεσμίας δέκα (10) ημερών από τη τοιχοκόλληση στο Ειρηνοδικείο του πίνακα διανομής και εφόσον δεν ασκηθούν ανακοπές κατ' αυτού σύμφωνα με το αναλογικώς εφαρμοζόμενο άρθρο 161 του Πτωχευτικού Κώδικα, ο εκκαθαριστής θα προβαίνει στη διανομή του ποσού των μισθωμάτων, μετά την αφαίρεση της αντιμισθίας του, καθώς και του ποσού που αντιστοιχεί στα φορολογικά βάρη του ακινήτου για το έτος που αφορά η διανομή. Όπως προελέχθη, ο εκκαθαριστής δικαιούται να λάβει αντιμισθία, η οποία θα αφαιρείται από το διανεμόμενο ποσό (άρθρα 81 και 154 παρ. 1 ΠτωχΚ).

Κατά τη σύνταξη του πίνακα διανομής ο εκκαθαριστής πρέπει να λάβει υπόψη του τυχόν καταβολές που κληθεί να πραγματοποιήσει η αιτούσα στο πλαίσιο του άρθρου 8 παρ. 2 Ν 3869/2010 κατά τη νέα συζήτηση της υπόθεσης. Για την αντιμετώπιση ωστόσο των αρχικών εξόδων του εκκαθαριστή, η αιτούσα θα πρέπει κατ' ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 5 παρ. 4 του Πτωχευτικού Κώδικα σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 15 Ν 3869/2010, να παρακαταθέσει, εντός τριμήνου από τη δημοσίευση της παρούσας, στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων το ποσό των 300 ευρώ (το οποίο κρίνεται εύλογο αναλογικά με τα προσδοκώμενα αρχικά έξοδα της διαδικασίας) και στη συνέχεια να προσκομίσει το σχετικό γραμμάτιο στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού, από όπου θα το αναλάβει ο εκκαθαριστής. Αυτονόητο ότι η αιτούσα θα πρέπει να παράσχει κάθε δυνατή συνδρομή στον εκκαθαριστή για την διεκπεραίωση του έργου του. Τυχόν δε άρνησή της να συμπράξει στην ανωτέρω διαδικασία συνεπάγεται εκ μέρους της παραβίαση της διάταξης του άρθρου 11 παρ. 2, Ν 3869/2010, η οποία δύναται να επιφέρει την έκπτωσή της από τη ρύθμιση των χρεών της.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι η αιτούσα συμμορφώθηκε με τις υπ' αρ. 2145/2013 και 960/2018 αποφάσεις και προέβη σε μηνιαίες καταβολές ύψους 40€ δυνάμει των αποφάσεων αυτών, η πρώτη των οποίων εκδόθηκε στις 31-12-2013 και οι οποίες ξεκίνησαν τον Ιανουάριο του έτους 2014 και ολοκληρώθηκαν τον Δεκέμβριο του έτους 2018, έχοντας έτσι καταβάλλει 2.400 ευρώ και συνεπώς θα πρέπει να απαλλαγεί από το υπόλοιπο της οφειλής της, με την επιφύλαξη της τήρησης των υποχρεώσεων που ανέλαβε για τη διάσωση της κύριας κατοικίας της. Δεδομένου ότι δεν αμφισβητήθηκε ειδικότερα από την καθ'ης πιστώτρια, ώστε να επικαλεστεί ή να αποδείξει εκπρόθεσμη ή μη προσήκουσα καταβολή, πληρούνται στο πρόσωπο της αιτούσας οι προϋποθέσεις για την απαλλαγή από τα χρέη της, τα οποία ρυθμίστηκαν δικαστικά, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες αποφάσεις του Δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπεια, πρέπει να αναγνωριστεί ότι τηρήθηκαν οι υποχρεώσεις της αιτούσας στο πλαίσιο της δικαστικής ρύθμισης των οφειλών της, σύμφωνα με το άρθρ. 8 παρ. 5 και 2 Ν 3869/2010.